Monthly Archives: May 2013

ครอบครัววิวัชรวงศ์

เนื่องจากมีคนถามข่าวคราวกันเข้ามาเยอะมากเกี่ยวกับครอบครัววิวัชรวงค์ ก็เลยขอรวบรวมข้อมูลที่ได้ไปหามา ไว้ให้ผู้อ่านที่ติดตามข่าวสารได้รับทราบกัน

1248853404

คุณแม่ของท่านชายทั้งสี่คือคุณสุจาริณี วิวัชรวงศ์ หรือ ยุวธิดา สุรัสวดี หรือ ยุวธิดา ผลประเสริฐ

เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ.2505 เสกสมรสกับ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชเจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร

ยุวธิดา สุรัสวดี
Yuvadhida Polpraserth.jpg
ชื่อเกิด ยุวธิดา ผลประเสริฐ
ชื่อเล่น เบ๊นซ์
เกิด 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 (50 ปี) [1]
แขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
คู่สมรส สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร
(พ.ศ. 2537-2539)
ชื่ออื่น หม่อมสุจาริณี มหิดล ณ อยุธยา
อาชีพ นักแสดง
ปีที่แสดง พ.ศ. 2520-2522
ผลงานเด่น กาหลง จาก เลือดในดิน (2520)
ช้อย จาก แสนแสบ (2521)

มีพระธิดา 1 พระองค์ กับโอรส 4 องค์คือ

หม่อมเจ้าจุฑาวัชร มหิดล (ท่านอ้วน) ประสูติเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2522 (ปัจจุบัน คือ คุณจุฑาวัชร วิวัชรวงศ์)

หม่อมเจ้าวัชรเรศร มหิดล (ท่านอ้น) ประสูติเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 (ปัจจุบัน คือ คุณวัชรเรศร วิวัชรวงศ์ )

หม่อมเจ้าจักรีวัชร มหิดล (ท่านอ่อง) ประสูติเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 (ปัจจุบัน คือ คุณจักรี วิวัชรวงศ์ ) 

หม่อมเจ้าวัชรวีร์ มหิดล (ท่านอิน) ประสูติเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2528 (ปัจจุบัน คือ คุณวัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ ) 

หม่อมเจ้าหญิงบุษย์น้ำเพชร มหิดล (หรือ หม่อมเจ้าหญิงสิริวัณวรี มหิดล

ปัจจุบันทรงพระนามว่า พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เจ้าชายทั้งสี่..ท่านอ้วน ท่านอ้น ท่านอ๋อง ท่านอิน

ท่านชายอ้วน

หม่อมเจ้าจุฑาวัชร วิวัชรวงศ์  (2522-ปัจจุบัน)
จบ Aerospace Engineering จาก UMiami
ขณะนี้เป็น วิศวะกรด้านเครื่องบินที่รัฐคอนเน็คติคัต

ท่านชายอ้น

หม่อมเจ้าวัชรเรศร วิวัชรวงศ์ (2524-ปัจจุบัน)

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จาก Stetson College of Law 
ปัจจุบันทำงานที่บริษัท แมนีย์ แอนด์ กอร์ดอน ที่ปรึกษากฎหมาย

ท่านชายอ๋อง

หม่อมเจ้าจักรีวัชร วิวัชรวงศ์ (2526-ปัจจุบัน)
จบจาก College of Arts and Science ที่ UMiami สาขาจิตวิทยา

ท่านชายอิน

หม่อมเจ้าวัชรวีร์ วิวัชรวงศ์  (2528-ปัจจุบัน)

จบการศึกษาจากStetson ปี 2010

พระเจ้าหลานเธอ
พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์
Princess Sirivannavari Nariratana in monaco.jpg
พระอิสริยยศ พระเจ้าหลานเธอ
ฐานันดรศักดิ์ พระองค์เจ้าชั้นตรี
ราชวงศ์ ราชวงศ์จักรี
ข้อมูลส่วนพระองค์
ประสูติ 8 มกราคม พ.ศ. 2530 (26 ปี)
พระราชบิดา สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร
พระมารดา สุจาริณี วิวัชรวงศ์

สำหรับคนที่หาบทกลอนของท่านอยู่ เชิญอ่านกันได้เลย

Once On A Sandy Beach
by Vatchrawee VivacharawongseAs I rest upon this sandy beach,
the sun burns and bronzes my back,
my heart aches as if it has been pricked by
a thousand thorns as I reminisce about
the day I rested my head on your
stretched-out back,
studying the hills and valleys it creates,
as I linked the constellation of your
freckles with my fingers
and gentley kissed them.
The love I have for you becomes
a flame in my heart which will consume
me alive as I think of the time when you
traced your fingers over my heart -
your tantilizing, liquid eyes took
a breath from my lungs.
Asked me what you have drawn upon my chest,
I replied in a whisper
behind your sandy coloured hair,
A box filled with dozens of roses.

Vatchrawee Vivacharawongse

พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์

 

 

 

 

ข้อมูลที่หามาได้ ไม่สามารถอ้างอิงได้ เลยไม่อยากโพส

เอารูป การศึกษา หน้าที่-การงาน มาให้รับทราบกัน

ส่วนความเป็นอยู่ รูปนี้ น่าจะบอกอะไรได้หลายอย่าง (ผู้หญิงด้านขวาสุด คือ หรือ หม่อมสุจาริณี มหิดล ณ อยุธยา ปัจจุบันคือ คุณสุจาริณี วิวัชรวงศ์)

5 Comments

Filed under Uncategorized

Workers rally for better conditions on May Day

Tens of thousands of low-paid workers took to the streets in Asia on May Day to demand higher wages, better benefits and improved working conditions a week after a Bangladesh garment factory building collapse killed hundreds — a grim reminder of how lax safety regulations make going to work a danger in many poor countries.

A Cambodian garment factory worker, left, has her face painted with the US currency sign as she joins a rally on May Day in Phnom Penh.

Labourers in Indonesia, Cambodia, the Philippines and elsewhere marched and chanted en masse Wednesday, sounding complaints about being squeezed by big business amid the surging cost of living.

Asia is the manufacturing ground for many of the world’s largest multinational companies.

Thousands of garment factory workers in Bangladesh also paraded through the streets screaming for safeguards to be put in place and for the owner of the collapsed building to be sentenced to death.

In Indonesia, the world’s fourth-most populous country, tens of thousands of workers rallied for higher pay and an end to the practice of outsourcing jobs to contract workers, among other demands. Some also carried banners and protested against a proposed plan for the government to slash fuel subsidies that have kept the country’s pump prices among the cheapest in the region.

A day earlier, President Susilo Bambang Yudhoyono said the country can no longer afford to pay to keep fuel prices low, given a growing budget deficit. The government is trying to iron out a plan that would help offset the increase among the poor who would be most affected by it. Most factory workers earn about US$120 a month. In 2011, the subsidy bill ran close to $20 billion, the same amount the government plans to spend on infrastructure this year.

In the Philippines, an estimated 8,000 workers marched in the capital, Manila, to also demand better pay and regular jobs instead of contractual work.

“Wage increase, increase!” members of a coalition of workers’ groups chanted while holding steamers that also called for lower food and utility prices.

Some workers rallied outside the United States embassy, torching a wooden painting stamped with the words “low wages” and “union busting” that depicted Philippine President Benigno Aquino III as a lackey of US President Barack Obama.

Aquino on Tuesday rejected proposals that included salary increases and the exemption of workers’ bonuses from taxes. Instead, he announced plans to equalise government and private sector workers’ benefits, but also add a slight increase in contributions.

Workers’ Party chairman Renato Magtubo assailed Aquino for offering “scraps meant for slaves”.

More than 10,000 Taiwanese workers also protested a government reform plan to cut pension payouts to solve worsening fiscal problems, saying the payout cuts reflect a longstanding government policy to bolster economic growth at the expense of workers’ benefits and compromised workplace safety.

Analysts say the poor income level has forced many young Taiwanese to share housing with their parents and delay marriages.

In Cambodia, more than 5,000 garment workers marched in Phnom Penh, demanding better working conditions and a salary increase from $80 to $150 a month. About a half million people work in the country’s $4.6 billion garment industry that makes brand name clothes for many US and European retailers.

The garment industry has come under fire since an illegally built eight-story building collapsed last week in Bangladesh, bringing down five garment factories and killing more than 400 people. The collapse followed a garment factory fire in November when 112 people died.

A loud procession of workers wound through central Dhaka, waving the national flag and chanting “direct action!” and “death penalty!” while one participant vowed the deaths would not be in vain.

“My brother has died. My sister has died. Their blood will not be valueless.”

1 Comment

Filed under Uncategorized

Labour Day

Labour Day food for thought in Asia

Hundreds of millions of workers across Asia – and the rest of the world – are enjoying a holiday to mark International Labour Day.

But as the labour movement is celebrated, last week’s factory collapse in Bangladesh is just one example of how workers’ rights in this region often come off second best in the rush for profits.

Even in the most developed Asian economies there are challenges, whether it’s better conditions, creating new jobs to satisfy demand – or even finding the right worker.

South Korea and India are just two examples of how different the challenges can be.

Fighting for the eight-hour working day!

International Workers’ Day

Samuel Parnell

Samuel Parnell

Labour Day commemorates the struggle for an eight-hour working day. New Zealand workers were among the first in the world to claim this right when, in 1840, the carpenter Samuel Parnell won an eight-hour day in Wellington. Labour Day was first celebrated in New Zealand on 28 October 1890, when several thousand trade union members and supporters attended parades in the main centres. Government employees were given the day off to attend the parades and many businesses closed for at least part of the day.

The date, 28 October, marked the first anniversary of the establishment of the Maritime Council, an organisation of transport and mining unions. The fledgling union movement was decimated by defeat in a trans-Tasman Maritime Strike in late 1890 but, despite this, the first Labour Day was a huge success. In Wellington, the highlight was an appearance by the elderly Parnell, who died just a few weeks later. From the mid-1890s the union movement began to recover slowly under the Liberal government. The Liberals’ industrial conciliation and arbitration system, introduced in 1894, earned New Zealand a reputation of being a ‘working man’s paradise’ and a ‘country without strikes’.

Early Labour Day parades drew huge crowds in places such as Palmerston North and Napier as well as in Auckland, Wellington, Christchurch and Dunedin. Unionists and supporters marched behind colourful banners and ornate floats, and the parades were followed by popular picnics and sports events.

These parades also had a political purpose. Although workers in some industries had long enjoyed an eight-hour day, it was not a legal entitlement. Other workers, including seamen, farm labourers, and hotel, restaurant and shop employees, still worked much longer hours. Many also endured unpleasant and sometimes dangerous working conditions. Unionists wanted the Liberals to pass legislation enforcing an eight-hour day for all workers, but the government was reluctant to antagonise the business community.

What the Liberals did do was make Labour Day a holiday. The Labour Day Act of 1899 created a statutory public holiday on the second Wednesday in October, first celebrated in 1900. The holiday was ‘Mondayised’ in 1910, and since then it has been held on the fourth Monday in October.

In the first decade of the 20th century industrial unrest reappeared. The Liberal government was in decline, prices were rising and the Arbitration Court was seen as reluctant to raise wages. The more militant labour movement that emerged from around 1908 rejected the Liberals’ arbitration system and condemned the increasing commercialisation of Labour Day parades. Many floats advertised businesses as well as temperance organisations, theatres, circuses and patriotic causes. Some socialists promoted May Day (1 May) as an alternative celebration of workers’ struggles. Although unionists and their supporters continued to hold popular gatherings and sports events, by the 1920s Labour Day had begun to decline as a public spectacle. For most New Zealanders, it was now just another holiday.

Cambodian garment workers rallied in the streets of Phnom Penh to demand higher wages on 1 May. They were among hundreds of millions of demonstrators taking part in action across the world.

Leave a comment

Filed under Uncategorized