เหยื่อกระสุนสไนเปอร์ ที่…ทรมานก
เหยื่อกระสุนสไนเปอร์ ที่…ทรมานกว่า “ตาย” และ ภาพชีวิตของครอบครัวผู้ต้องขังเสื้อแดงมุกดาหาร
นี่คือ เหยื่อกระสุนสไนเปอร์ ที่…ทรมานกว่า “ตาย”
ลุงฐานุทัศน์ เหยื่อกระสุนสไนเปอร์ที่บ่อนไก่ ถูกยิงตัดกระดูกไขสันหลังทะลุปอด และที่บ่าใกล้หัวไหล่
วันนี้ผม พี่Kaekai Ing และAugust Songkiatthana แวะเข้าไปเยี่ยมให้กำลังใจลุงฐานุทัศน์
พี่อ้อ ภรรยาของลุงบอกว่าตอนนี้ทานอะไรไม่ได้แล้ว ต้องให้อาหารเหลว และหายใจเองไม่ได้ ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจตลอดเวลา หลังจากที่เพิ่งอาการทรุดเมื่อสองเดือนที่ผ่านมา ในตอนแรกเป็นอัมพาตแค่ครึ่งล่าง ตอนนี้เป็นอัมพาตทั้งตัว แต่ยังสามารถพูดคุยสื่อสารกับพวกเราได้อยู่บ้าง
ปล.ขอขอบคุณออกัสที่เก็บภาพมาให้เราจนได้ในรอบเยี่ยมรอบที่สองหลังจากผมพลาดโอกาสในรอบแรก และขอขอบคุณพี่วีร์(Suckasem Nathavee) ที่โอนเงินผ่านออกัสมาช่วยสมทบทุนช่วยเหลือครอบครัวลุงฐานุทัศน์ 1,000 บาทเมื่อเช้านี้ครับครับ
เครดิต https://www.facebook…3&type=1&ref=nf
00000000000000000000000000000000000000000
ครอบครัวผู้ต้องขังเสื้อแดงมุกดาหาร
ภาพชีวิตของครอบครัวผู้ต้องขังเสื้อแดงมุกดาหาร ในวันที่พวกเขาขาดเสรีภาพ ในวันที่ครอบครัวไร้ผู้นำและในวันที่ลูกขาด”พ่อ”
ครอบครัวของทวีศักดิ์สามชีวิต
ครอบครัวที่ไร้พ่อ…นายแก่น หนองพุดสา
เมีย ลูก หลาน และแมว ขาดก็แต่พ่อ…นายทองดี
ย่า..หลาน ประคับประคองกันไป ไม่มีพ่อชื่อณัฐวุฒิ
พ่อของพระนมวัย 70 กว่าเป็นโรคหัวใจและหอบหืด
ออกวิ่งสามล้อรับจ้างเลี้ยงตัวเอง
สองแม่ลูก(ในท้อง)ตะลอนไปขายลูกชิ้นเตรียมพร้อม
วันลูกลืมตา แม้ไม่มีพ่อ(นายพระนม กันนอก)
เขียนโปสต์การ์ดส่งกำลังใจให้พ่อ…สู้เพื่อประชาธิปไตย
โอบอุ้มกันไว้
ไม้ใกล้ฝั่ง หากยังรอ ลูกพ่อกลับมา
ในวันที่ไม่มีพ่อ ไก่ต้องรับงานมาทำหารายได้เลี้ยงครอบครัว
อ้างว้างเหลือใจ บ้านที่ไร้พ่อ
(ครอบครัวของนายนพชัย)
พ่อครับ ผมรอพ่ออยู่(ลูกของนายจันที)
พ่อของสมคิดวัย 60 ยังต้องออกไปดูแลนาด้วยตัวเอง
พ่อของไมตรี กับหนังสะติ๊กที่รอเจ้าของ
พ่อของจันทีที่ป่วยเป็นหอบหืดและแม่วัย 70กว่า
ที่ยังต้องหาของป่าไปขาย
ภรรยาและลูกสาววัย 3 ขวบของณัฐพล
เฝ้ามองพ่ออยู่นอกห้องขัง
ทองมากป่วย เมียก็ป่วย ลูกก็ป่วย
แต่ก็ยังไม่ได้อยู่พร้อมหน้า
นานเท่าไหร่??? ที่พ่อจะกลับมา.
ครอบครัวต่อไปอาจเป็นคุณ
หากความเป็นธรรมยังไม่มีในสังคม
นักโทษการเมืองคือเหยื่อของการเมืองการคิดต่าง
ทางการเมือง…พวกเขาเป็นประชาชน…
ไม่ใช่ “อาชญากร”
